Wstęp
Jan Otłowski był postacią, która na stałe wpisała się w historię polskiego duszpasterstwa, zwłaszcza w kontekście pracy z Polonią w Kanadzie. Urodził się 15 maja 1918 roku w Chojnowie, a swoje życie poświęcił służbie Bogu i ludziom poprzez działalność w Towarzystwie Chrystusowym. Jego droga życiowa, pełna wyzwań i osiągnięć, pokazuje nie tylko pasję do teologii, ale także oddanie dla wspólnoty, której był częścią przez wiele lat.
Dzieciństwo i młodość
Jan Otłowski pochodził z rodziny włościańskiej. Był synem Mateusza i Anny z Szymanowiczów oraz bratem Stanisława, Franciszka, Feliksa, Józefa, Heleny i Władysława. Po ukończeniu szkoły podstawowej kontynuował naukę w Gimnazjum im. św. Stanisława Kostki w Płocku, gdzie zdobył wykształcenie średnie. Jego decyzja o wstąpieniu do Towarzystwa Chrystusowego była naturalnym krokiem w kierunku życia zakonnego.
Droga do kapłaństwa
Jan Otłowski rozpoczął swoją drogę zakonną 14 sierpnia 1936 roku, przystępując do nowicjatu w Potulicach. Po złożeniu pierwszej profesji zakonnej 29 września 1937 roku, rozpoczął dwuletnie studia filozoficzne w Wyższym Seminarium Duchownym w Gnieźnie. Niestety, wybuch II wojny światowej przerwał jego studia teologiczne, które kontynuował następnie w Krakowie. W 1943 roku Jan Otłowski otrzymał święcenia subdiakonatu i diakonatu z rąk biskupa Michała Godlewskiego, a 23 maja tego samego roku przyjął święcenia kapłańskie.
Praca duszpasterska w Polsce
Po przyjęciu święceń kapłańskich Jan Otłowski rozpoczął swoją pracę duszpasterską jako rezydent-pomocnik w parafii Bolesław w diecezji tarnowskiej. Po krótkim czasie powrócił do Krakowa, gdzie pracował najpierw w obozie przejściowym dla osób wywożonych na roboty przymusowe do Niemiec, a później jako kapelan szpitala gruźliczego aż do 1946 roku. W tym samym roku uzyskał tytuł magistra teologii na Uniwersytecie Jagiellońskim i objął stanowisko kapelana sióstr w Kiekrzu k. Poznania.
W latach 1948-1953 Jan Otłowski pełnił funkcję magistra nowicjatu braci zakonnych oraz wykładał teologię w Wyższym Seminarium Duchownym Towarzystwa Chrystusowego. Jego zaangażowanie i umiejętności szybko zostały dostrzegane przez przełożonych, co pozwoliło mu na objęcie roli ojca duchownego oraz spowiednika mieszkańców domu ziębickiego.
Polska emigracja do Kanady
W 1957 roku Jan Otłowski stał się pierwszym chrystusowcem, który wyjechał z Poznania do pracy polonijnej w Kanadzie. Objął obowiązki proboszcza polskiej parafii w Calgary, gdzie rozpoczął intensywną działalność duszpasterską. Jego starania doprowadziły do budowy kościoła pod wezwaniem Matki Boskiej Królowej Pokoju, co było nie tylko dużym osiągnięciem architektonicznym, ale również duchowym dla lokalnej społeczności.
W okresie swojej pracy w Calgary Jan Otłowski został mianowany superiora regionalnego chrystusowców w Kanadzie oraz wielokrotnie doceniany za swoją działalność. W 1967 roku ponownie objął funkcję przełożonego domowego w Calgary. Jednak jego misja nie kończyła się na Kanadzie – od 1968 do 1978 roku przebywał w USA jako kapelan sióstr zmartwychwstanek oraz felicjanek.
Powroty i nowe wyzwania
Po powrocie do Calgary w 1986 roku Jan Otłowski rezydował w parafii Holy Name i kontynuował swoją misję duszpasterską. W 1994 roku został przeniesiony do klasztoru Sióstr Najświętszego Imienia Jezus w Smoky Lake (Alberta). Mimo zaawansowanego wieku nie zaprzestał aktywności – opracował książkę pt. „Prawo miłości w świetle rozumu, objawienia i religii”, która została wydana w Londynie i zawiera jego refleksje na temat życia kapłańskiego oraz pracy duszpasterskiej.
Ostatnie lata życia i dziedzictwo
Jan Otłowski zmarł 2 czerwca 2005 roku w Smoky Lake. Jego życie było przykładem oddania dla Kościoła i wspólnoty polonijnej zarówno w Polsce, jak i za granicą. W maju 2003 roku obchodził uroczyście 60-lecie swoich święceń kapłańskich, co stanowiło ważny moment zarówno dla niego samego, jak i dla całej społeczności, którą przez te wszystkie lata wspierał.
Zakończenie
Jan Otłowski pozostawił po sobie niezatarte ślady zarówno na polskiej ziemi, jak i poza jej granicami. Jego działalność duszpasterska oraz zaangażowanie na rzecz Polonii stanowią testament jego życia i wartości, które przekazywał kolejnym pokoleniom. Praca Otłowskiego nie tylko przyczyniła się do umocnienia wiary wśród Polaków na emigracji, ale również inspirowała wielu innych duchownych do działań na rzecz wspólnoty.
Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).